น้ำตาของนางฟ้า (ที่คนธรรมดามองไม่เห็น)..

ข่าวจาก
4 Days with The 1st Wonder in Thailand
จาก soompi forums

ผมไม่รู้ว่าซอนเยป่วยจนเมื่อคืนวันที่ 27 กุมภาที่ผ่านมา ช่วงที่สาว ๆ จะต้องไปทานอาหารเย็นที่ sukishi ผมและน้อง ๆ บ้าน iheartwg ไปรอแถวลานจอดรถหน้าประตูทางเข้าที่สาว ๆ จะต้องผ่านไปยังร้าน ความตื่นเต้นที่ได้เจอซอนเยและสาว ๆ ตอนที่แถลงข่าวยังไม่หาย แต่พอเห็นหน้าของซอนเย ความตื่นเต้นก้อเปลี่ยนเป็นความกังวลแทน

คืนนั้นเอง น้องแพงก้อมาเล่าให้ฟัง ว่าทราบจากพี่ที่เป็นทีมงานว่าซอนเยไม่สบายมาก ดังนั้นในวันคอนผมจึงรู้สึกเป็นห่วงซอนเยมาก พยายามตะโกนเชียร์สุดเสียง หวังว่าเสียงเล็ก ๆ จะไปถึงและช่วยทำให้เธอลืมความทรมานจากอาการเจ็บป่วยลงได้บ้าง ใครจะรู้ว่าผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนนึง ที่กำลังร้องเพลงและมอบความสุขอย่างมากมายมหาศาลให้กับพวกเรานั้น กำลังทรมานมากแค่ไหน T T

ต้องขอบคุณมาก ๆ สำหรับน้องคนที่นำเรื่องนี้มาเล่าให้เราฟัง เสียดายที่ผู้ที่นำมาโพสใน soompi ไม่ได้บอกชื่อผู้เขียนเอาไว้ (บอกแค่ว่ามาจาก exteen)

ขอโทษก่อนเลย ถ้าสิ่งที่อ่านจะโยงกับซอนเยซะส่วนมาก เนื่องด้วยเรา (คนพิมพ์) และเพื่อนพี่ชายเรา (ผู้สังเกตการณ์ เป็นแฟนคลับซอนเย 555+)

วันที่ 26 : วันนี้ wg มาถึงไทย ตอนแรกแอบงง เพราะสาวๆ มาไฟล์ทบิน เกือบๆ 2 โมง แต่พวกเขาออกทางออก car in ดังนั้นเรื่องไปรับที่ airport จึงหมดสิทธิ์ เราก็เลยตั้งหน้าตั้งตาไปรับที่โรงแรมปทุมวัน ปริ้นเซสกัน wg มาถึประมาณ 3 โมง มินเดินนำมาคนแรก ไม่ยิ้มเลย หน้าตาดูเหนื่อยมาก ตามมาด้วยยูบิน โซฮี ซอนมี และเยอึน ระหว่างที่ขึ้นบันไดกันก็มีพวกเราวันเดอร์ฟูลตะโกนเรียกตลอดเวลา มีแต่เยอึนเท่านั้นที่หันมาโบกมือให้เรา

วันที่ 27 : วันนี้ wg มีงานแถลงข่าวที่ Siam discovery มีข่าวหลุดออกมาจากสต้าฟที่ดูแลสาวๆ (เพื่อนพี่ชายเราเอง 55+) ว่า มิน ไข้ขึ้นสูงมากเมื่อคืน (มินป่วยมาก่อนแล้วก่อนที่จะมาไทย) ทำให้ผู้จัดการส่วนตัวต้องออกมาหายาลดไข้ให้มินตอนช่วง ตี3-ตี4 แต่เหมือนคงจะช่วยอะไรไม่ได้มาก เพื่อนพี่เราเล่าให้ฟังว่าที่เขาไม่พาไปหาหมอ เพราะคนเกาหลีจะไม่ค่อยให้หาหมอที่ต่างประเทศ ดังนั้นสิ่งที่ทำได้ตอนนั้นคือให้มินกินยา สาวๆ มีนัดแถลงข่าวตอนประมาณ 6 โมงเย็น เราก็เลยไปรอที่โรงแรมประมาณ 3 โมง เพราะจะได้รอรับ wg แล้วตามไปงานแถลงข่าว ที่จัดอยู่ห่างกันไม่ไกลจากโรงแรม พอถึงเวลาก็มีการพูดคุยกับ 2pm ก่อน มอบของที่ระลึก…..เอ้ออ แจบัมโชว์ฟิตแพคด้วย 555+ หลังจากนั้นก็เป็นลุงพัคขึ้นมาพูดรายละเอียด บลาๆๆ พร้อมกับโชว์สเตปโนบอดี้เล็กน้อยๆ แล้วก็ถึงเวลาที่รอคอยที่สุด สาวๆ ออกมาในชุดขาวสวยมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ทั้ง 5 ยืนให้สัมภาษณ์บนเวที มินตอยคำถามยาวมาก จนล่ามจำคำตอบไม่ได้ ต้องถามใหม่ 555+ ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกันว่ามินตอนนี้กำลังป่วยอยู่ หลังจากสัมภาษณ์ข้างล่างเสร็จ ก็ขึ้นไปสัมภาษณ์กับสื่อมวลชนข้างบน จากนั้นเกือบ 3 ทุ่ม (เลทให้ตายสิ!) ก็มากินซูกิชิ ซึ่ง 2pm กินเสร็จก่อนหน้านี้ไปแล้ว เพื่อนพี่เราเขาบอกว่ามินทานได้แต่ข้าวต้ม ซึ่งเขายืนมองอยู่ (มันเป็นแฟนซอนเย) สามารถนับคำได้เลยว่ามินกินไปกี่คำ หลังจากนั้นประมาณ 4 ทุ่มกว่าๆ wg ก็ไปซ้อมคอนเสิร์ตต่อ ซึ่ง 2pm นำไปก่อนหน้านี้แล้ว ทั้งหมดซ้อมกันถึงตี 5 ครึ่ง แล้วกลับมาที่โรงแรมอาบน้ำนอนประมาณ 5 ชม. แล้วออกไปซ้อมตอนช่วง 11 โมง ซอนเยใส่แว่นดำตลอดเลย และเป็นคนเดียวที่มีการ์ดเดินประกบประมาณ 2-3 คน เขาบอกว่าช่วงซ้อมตอนช่วงท้ายๆ เขา(เพื่อนพี่) ก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เขาได้ยินเครื่องเสียงหยุดชะงัก หันไปก็เห็นซอนเยยืนหอบอยู่กลางเวที ก็มีสมาชิกคนอื่นๆ ยืนดูอาการ พวกผู้จัดการ,สต้าฟ ก็รีบวิ่งขึ้นไปดูใหญ่เลย เขาบอกว่ามินตัวร้อนมากๆ เหงื่อเต็มหน้า แล้วก็หายใจไม่ออก สรุปก็เลยต้องพามินลงมาพักข้างล่างเวทีก่อน แล้วให้ทีเหลือซ้อมต่อไปก่อน

วันที่ 28 : เรารอวันนี้มาเกือบ 2 ปีแต่ทำไมพอหลังจากจบคอนเสิร์ตเรารู้สึกเหมือนเราได้อะไรจาก wg กลับไปไม่เต็มที่เท่าไหร่ มันน่าจะได้อีก เราอยู่ตรงโซนยืนเกือบติดเวทีเลย เห็นทุกอย่างชัดมาก รู้ไหมตอนที่มินโซโล ที่มีแท่นลอยขึ้นไปข้างบน มันขึ้นไปสูงมากเลย แล้วตอนขาขึ้นมือมินไม่ได้จับอะไรทั้งนั้น เรายังคิดในใจถ้าตกขึ้นมาจะทำยังไง พอถึงที่ตอนจะจบเพลง แล้วแท่นนั้นมันค่อยๆ ลงมา มันกระตุกนิดนึงด้วย ใช่! เราเห็นมินทำหน้าตกใจ รีบเอามือไปจับพนักด้านหลังทันทีเลย แล้วแบบว่าตอนที่มินขึ้นโชว์ตอนแรกๆ เลย ช่วงที่เป็นเพลงเร็วต่อๆ กัน เรารู้สึกเหมือนกับว่ามินจะเป็นลมเลย ซอนเยหน้าซีดมาก เหงื่อออกเต็มตัวเลย เวลาร้องเสียงก็ไม่ออก ขึ้นเสียงสูงก็ดูเหมือนจะขาดใจเอาตรงนั้น หัวใจเราแทบแตกสลาย TT_TT มีนักร้องที่ไหนกินยาบนเวทีบ้าง อาการมินแย่มากเลย…..จบคอนเสิร์ตเราก็มุ่งหน้าไปที่โรงแรมทันที เพราะเพื่อนพี่เราบอกว่าจะมีปาร์ตี้ขอบคุณที่ห้องจัดเลี้ยงใต้ดิน เพื่อนเราที่มารอดัก wg ที่รถตู้หลังฮอลล์เล่าให้ฟังว่า เขาเห้นมีรถพยาบาลวิ่งมาด้านหลังฮอลล์แล้วการ์ดก็เคลียร์ทางให้บุรุษพยาบาลก็วิ่งเข้าไป….คงพอจะเดาได้ TT_TT ที่โรงแรม wg ในงานปาร์ตี้พวกเราก็เข้าไปไม่ได้อยู่ดี จะดีหน่อยก็ตรงที่ห้องนี้มันมีที่ให้ซุ่มแอบมองอยู่นิดนึง เรารออยู่ที่โรงแรมกันถึงประมาณ 4-5 ทุ่ม ซอนมี เยอึนก็เดินลงมาแล้วลงไปที่ห้องจัดเลี้ยง อีกซักพักตามด้วย ซอนเย ยูบิน เอ้อ! ซอนเยประคองยูบินลงมาด้วย เพราะยูบินเหมือนจะไม่สบาย แต่อยู่บินเหมือนลงมาแค่ขอตัวเฉยๆ ไม่ได้อยู่กินเลี้ยงด้วย พอยูบินกำลังจะขึ้นไปพักผ่อนกับสต้าฟ โซฮีก็สวนลงมา แต่หลังจากนั้นไม่นานโซฮีก็กลับขึ้นไปที่ห้อง ดังนั้นที่เหลือในห้องจัดเลี้ยงก็คือ 3 คน ซอนเย ซอนมี เยอึน เพื่อนพี่เราเล่าให้ฟังว่าในห้องจัดเลี้ยงมีทั้ง ส่วนหนึ่งของ 2pm ทั้ง 3 สาว สต้าฟบางคน (รวมเพื่อนพี่เราด้วย) แล้วก็พวกคนดังๆ ทั้งหลายเต็มเลย เวลาผ่านไป คนเริ่มทยอยกลับกัน จนเราได้เห็นซอนเย เยอึน ซอนมี เดินออกมาขึ้นบันไดเลื่อนขึ้นข้างบนตอนเกือบตี 4 อึนซอนดูแฮปปี้ดี แต่ซอนเยต้องมีคนประคองปีกขึ้นไป หน้าเธอแบบซีดมากมาย ที่ซอนเยไม่สามารถปลีกตัวขึ้นมาก่อนแบบยูบินได้ก็เพราะซอนเยเป็นหัวหน้าวง และเพราะถ้าซอนเยขึ้น ซอนมี เยอึนก็จะขึ้นตาม แล้วมันก็จะไม่มี wg ในนั้นเลย ซึ่งมันก็ดูไม่ดี

วันที่ 1: วันนี้คือวันที่จะตาม wg วันสุดท้าย เลยตัดสินใจมาแต่เช้าเลย เพราะไม่ให้พลาดความประทับใจสุดท้าย ก่อน wg กลับเกาหลี เราถึงประมาณ 6 โมงครึ่ง พวกเหล่าๆ แฟนคลับคนอื่นๆ ยังไม่มีมากันเลย เราก็ยืนกับเพื่อนที่ชายของเราเขาบอกว่า เมื่อคืนตอนที่ 3 คนขึ้นห้องพักซอนเยทรุดหมดสติตอนที่กำลังจะออกจากลิฟท์ ทำให้การ์ดต้องอุ้มเข้าไปในห้อง เขาบอกว่าซอนเยไข้ยังไม่ลดตั้งแต่เดินทางมาเลย กินยาก็ช่วยอะไรไม่ได้ เขาอยากให้แฟนคลับเข้าใจมิน เพราะตั้งแต่มินมาหลายๆ คนคงเห็นว่ามินแทบจะไม่ได้ยิ้ม ไม่ได้ทักทายแฟนคลับ แทบจะไม่หันไปมองแฟนคลับเลย เพราะเขาไม่อยากให้แฟนคลับรู้ว่าเขาไม่สบายมาก คือถ้าแฟนคลับคนไหนมีโอกาสได้จับมือหรือถูกตัวซอนเยจะรู้ว่าเขาตัวร้อนมากๆ คือแบบแค่อยู่ใกล้ๆ ก็รู้สึกถึงไอร้อนแล้ว มินหน้าซีดมากและก็ตอบลงอย่างเห็นได้ชัด หลังจากเล่าให้ฟังเขาก็บอกว่าตอนนี้คนอื่นๆ ยังไม่ตื่น มีมินคนเดียวที่ตื่นออกไปส่ง jyp ที่สนามบิน เพราะลุงพัคขอตัวกลับก่อน wg จะตามกลับตอนเที่ยงคืน เราไม่เข้าใจทั้งๆ ที่มินไม่สบายทำไมต้องให้มินไปส่ง แล้วยังไปคนเดียว มินกลับมาตอนไหนเราไม่รู้ รู้แต่เรารอถึงประมาณบ่ายๆ มีเยอึนกับยูบินเดินลงมาทานข้าว ยูบินดูดีขึ้นมากแล้ว แต่หน้ายังซีดนิดๆ ทั้งคู่ไม่ได้แต่งหน้าอะไรเลย ทั้งสองหายไปกินข้าวในชั้นใต้ดิน สักพักซอนมีก็เดินลงตามมาคนเดียวแล้วก็เข้าไปที่เดียวกัน โซฮีเดินลงมาตอนไหนไม่รู้ เพราะเห็นอีกทีก็อยู่หน้าลิฟท์เตรียมจะกลับขึ้นไปกับยูบินแล้ว หลังจากนั้นซอนมี เยอึนก็กลับขึ้นไป มีแต่มินเท่านั้นที่ไม่ได้ลงมากิน เขาบอกว่าหลังจากกลับมาจากส่ง jyp มินก็น้อคเลย ก็เลยต้องเอาอาหารกินข้างบนแทน แล้วเพื่อนพี่เรายังบอกอีกว่า พนักงานคนที่เข้าไปเสิร์ฟอาหารให้มิน เขาเห็นมินอาเจียรด้วย ซอนเยป่วยหนักจริงๆ พอได้ยินอย่างนั้นเราทำอะไรไม่ถูกจริงๆ คือถ้าเราไม่มีเส้นวงในคอยบอกแบบนี้ เราอาจะไม่นึกว่าซอนเยจะเป็นหนักแบบนี้ เพราะต่อหน้าเราเขาดูแอคทีฟมาก ดูเหมือนคนปกติ แต่พอนึกไม่นึกว่าว่าตอนที่ซอนเยอยู่เกาหลี ก็เป็นแบบนี้ประจำ ถึงลีดเดอร์จะป่วยก็ยังคงต้องใช้ชีวิตประจำวันตามปกติ มีคอนเสิร์ตก็ต้องขึ้น มีหน้าที่ไปส่งก็ต้องไป มีหน้าที่ลงไปอยู่ปาร์ตี้ตามมารยาทก็ต้องทำ แล้วอย่างนี้มันจะไม่ให้มินทรุดได้ยังไง เรารอจนถึงประมาณ 6 โมงเย็น สาวๆ เริ่มทยอยลงมา โดยที่ยูบิน โซฮี นั่งรถตู้คนหนึ่งไปช้อปปิ้ง ส่วนเยอึน ซอนมีนั่งอีกคันหนึ่งไปไหนไม่รู้ ซอนเยอยู่กับพวกครูสอนเต้น พวกที่เทรนซอนเยมานั่งรถไปนวด คือตอนที่เราเห้นซอนเยลงมาคราวนี้ มินลงบรรไดเลื่อนลงมา แฟนคลับตะโกนมากมาย แต่ซอนเยก็เดินตรงไปที่รถเลย เหมือนพยายามจะไม่หันหน้ามาให้แฟนคลับเห็น มินหน้าขาวซีดมากๆ เหมือนคนละคนกับตอนขามาเลย คือถ้าเราไม่รู้เหตุผลที่มินหลบหน้าแฟนคลับ เราก็คงอาจจะเคืองๆ เหมือนแฟนคลับคนอื่นๆ แต่เราเข้าใจ เพื่อนพี่เราเขาบอกว่ามินออกไปนวด เพราะในเมื่อมินไม่สามารถหาหมอที่ประเทศไทยได้ ก็เลยต้องไปนวด จะได้ช่วยให้สภาพร่างกายมันปรับตัวดีขึ้น อาการจะได้ดีขึ้น เราไปรอมินที่ร้านนวด กลุ่มเรามี 2-3 คนขับรถกันเอง แล้วก็อีกกลุ่มมาเป็นรถตู้เลย เขาขับตามรถตู้มินมาตั้งแต่โรงแรมเลย เรามาถึงก่อน พอรถมินมา แล้วประตูรถตู้เปิด มินถูกครูเทรนประคองลงมา แล้วก็หายไปเข้านวดข้างในไม่นานมาก พอออกมาจาร้านก็ต้องประคองออกมา เสร็จแล้วมินก็ไปสมทบกับคนอื่นๆ ที่เหลือที่ร้านอาหาร แต่ถึงมาที่ร้านอาหารแล้วมินก็แทบไม่ได้กินอะไรเลยพอทานเสร็จ ถ่ายรูปกับเหล่าสปอนเซอร์ หรืออะไรข้างในเรียบร้อย ก็นั่งรถตู้ตรงไปที่สนามบินเลย เป็น car in เหมือนเดิม เราจึงไม่มีโอกาสเห็นหรือได้ส่งกลับ

Wg มาไทยครั้งนี้ เรามีความสุขนะทั้ง 4 วันเลย เยอึนน่ารักดูเฟรนลี่มากๆ เพราะนอกจากเยอึนแล้ว ที่เหลือดูจะอยู่ในโหมดที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เยอึนเป็นคนที่เก็บอารมณ์เก่งสุดแล้ว แต่ครั้งนี้เราเสียตรงที่จะไม่ได้เห็นรอยยิ้มมินหลังเวทีเลย ซอนเยไม่สบายหนักจริงๆ เราเป็นห่วงมาก หลายคนอาจจะคิดว่าซอนมีจะเป็นสมาชิก wg ที่ป่วยบ่อย มันก็จริง แต่ซอนมีจะไม่ค่อยเป็นอะไรหนักๆ ซอนเยก็ป่วยบ่อยเหมือนกัน เพราะซอนเยไม่แข็งแรงแต่เด็กแล้วอย่างที่เรารู้ๆ กัน ถ้าเป็นทีแล้วไม่ได้พักผ่อนหรือรักษาให้หาย ก็จะเป็นเรื้อรังและอาการจะรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ส่วนตัวเขาเองก็งงเหมือนกันว่าผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างซอนเย ทั้งๆ ที่ไม่สบายแต่เวลาออกสื่อ เวลาอยู่หน้ากล้อง ขึ้นเวที ไปเอาสปิริตเหล่านั้นมาจากไหน ทั้งพูด ยังยิ้ม ทั้งหัวเราะ เหมือนตัวเองปกติดี อ่า………..สงสารมินจังเลยดีใจที่กลับเกาหลี มินจะได้ไปหาหมอ ^^ รักษาสุขภาพด้วยนะซอนเย ขอให้หายไวๆ แล้วหวังวาเราคงได้เจอกันอีก

===============================
source: http://www.soompi.com/forums/index.php?showtopic=269316&st=3060
credits: exteen + minseonye@soompi
===============================

5 thoughts on “น้ำตาของนางฟ้า (ที่คนธรรมดามองไม่เห็น)..

  1. สวัสดีจ้า.. ^^*

    พอดีเราได้ลิ้งค์เวปน้องจากคนรู้จัก
    (คุณเพียง.. ท่านลูกค้ากิตติมาศักดิ์ อิอิ) อ่ะจ้า…

    อ่านที่น้องบรรยายแร่ว… ทำให้เข้าใจได้เยอะเลยค่ะว่าทำไม.. คอนถึงได้เลิกเรวกว่าที่คิดไว้มาก (ปกติถ้าเปนคอนฯ เกา จะอยู่ที่ 2.5 -3 ชม.)

    แต่ี่นี่.. ประมาณ 2 ชม เหนจะได้… -__-!!

    คือ.. วันคอนฯ พี่ก่ะได้มีโอกาสไปดูด้วย

    ว่ากันด้วยเรื่องการเต้น อันนี้ถือว่าผ่าน… มะมีปัญหา โดยรวมแร่ว.. สำหรับคนที่ไม่ได้ดูแบบจิงๆ จังๆๆ ซีเรียสๆ มานก่ะจะเพลินๆ ชิวๆ

    แต่.. เรื่องการร้อง ก่ะยังสงสัยว่า.. ทำไม.. เหมือนยังไม่เตมที่
    เพราะพี่ก้อไม่ได้ตามข่าวน้องๆ มาก เลยมะรุว่าน้องๆ ต้องไปโชว์ตามงานต่างๆ มากมายเหลือเกิน (ถ้าเทียบกับเวลาที่มีอยู่)
    เพราะตั้งก่ะลงเครื่องมา… ก่ะหาเวลาพัก.. แทบจะมะมี แถมไม่สบายอีก

    เฮอ้…!! ตรงจุดนี้หล่ะ… แก้มะหายซะที.. ไม่ว่าจะศิลปินคนไหน.. ก่ะเปนเหมือนกันหมด… -_-!++

    เอาเปนว่า.. คอนจบไปอย่างสวยงาม
    ผ่านไปได้ด้วยดี.. น้องๆ มะได้มีใครถึงก่ะต้องแอดมิด ก่ะโอแร่วหล่ะเนอะ

    เอาไว้.. คอนฯ หน้ากลับมาโชว์ให้พวกเราได้ดูกันอีกนะ
    ีพี่สัญญาว่า.. จะไปเปนกำลังใจให้น้องๆ อีกค่า…

    พี่โอ๋

    ปล. ขอบคุณน้องๆ มากนะคะที่เอาข่าวสาร ประสบการณ์มาแชร์กันอ่ะคะ่ ^^* (ยิ้มหวาน)

  2. ขอบคุณมาก ๆ ครับ พี่โอ๋ ดีใจที่รู้ว่าพี่ก้อได้ไปเป็นส่วนหนึ่งในคอนเช่นเดียวกัน สาว ๆ ของเราทำให้พวกเรามีความสุขมาก ๆ เลยใช่มั้ยครับ? ผมเองรู้สึกสนุกที่สุดในชีวิตเลยครับ ถึงใครจะบอกว่าคอนสั้น แต่แค่นี้ก้อเกินพอสำหรับผมแล้วครับ ^ ^

    ไว้เจอกันคอนหน้าครับ พี่โอ๋ หวังว่า..ถึงตอนนั้น จะไม่มีสาว ๆ คนไหนป่วยอีก อยากให้ทุก ๆ คนยิ้มและหัวเราะให้เราเห็นกันเยอะ ๆ ครับ

  3. อ่า วันนั้นเราก็เห็นมินหน้าบึ้ง ๆ ๆ น่าสงสารมากที่แท้ไม่สบายขนาดนี้อ่านแร้วน้ำตาเกือบไหลแนะค่ะ ปลื้มสาว ๆ ๆเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัวจากที่มากอยู่แล้วอิอิ ขอบคุณคนเขียนนะค่ะ ว่าแต่คราวหน้ามีข่าววงในงี้มาเล่าให้ฟังอีกนะค่ะ จะได้เข้าใจสาว ๆ มากขึ้นค่ะ ยังงัยก็รัก และคิดถึงสาว ๆ เหมียนเดิมคร่าา

  4. สุดยอดเขียนดีมาก ว่างๆๆเขียนหนังสือออกเลยดีไหม อ่ะล้อเลน ครับ
    น่าสงสารแทนอ่านแล้วนํ้าตาแทบจะไหล

    แต่ขอเป็นกําลังใจให้สาวๆๆนะครับ

    รักเยอึนมากก็ตอนคอนนี้แหละ

  5. นางฟ้ามิน ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วย สงสารมากๆเลย

    ไม่ได้ไปคอนหรอกแต่พอจะรู้ว่าพี่มินมีอาการยังไง

    ป่วย แต่สู้งาน น่านับถือจิงๆ เห็ฯว่าหลังจากจบคอน อาการยัง

    ไม่ดีขึ้น ยังไงก็เป็นกำลังใจให้เสมอนะ พี่มินสู้ๆ ตอนนี้อยู่เกาหลี

    แล้วคงจะสบายดีนะคะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s