[Report] Morning Musume’s Handshake Event in Thailand (3)

(ภาพประกอบโดย Pingbook, Mainichi, MThai & LG Phone)

การจับมือรอบแรก ถือว่าประสบความล้มเหลวเนื่องจากไม่สามารถประคองสติไปจนถึงซายุได้..T T

ผมเดินลงเวทีไปอย่างงง ๆ ระหว่างทางมีสต๊าฟแจกเข็มกลัด H!P ให้ และมีคนญี่ปุ่นมาขอถ่ายวีดิโอให้พูดให้กำลังใจสาว ๆ MM ผมเลยตกลงกับแบงค์และน้องเกตุและพูดพร้อมกันด้วยภาษาญี่ปุ่นง่าย ๆ ว่า “Morning Musume, gambatte!!”

หลังจากนั้นพวกเราก็ไปต่อแถวจับมือในรอบที่ 2 แบงค์ได้จับเพียงรอบเดียว ก็เลยอาสาจะช่วยถือกระเป๋าให้ ผมจึงบอกแบงค์ไปว่า ถ้าแชมป์มาให้แบงค์ลอง “ไถบัตรจากแชมป์ใบนึง” เพราะแชมป์มีอยู่ในมือหลายใบ..อาจจะแบ่งให้แบงค์ได้อีกใบ โอกาสแบบนี้หาได้ยากและแบงค์ควรได้มีโอกาสสร้างความทรงจำกับไดชิอีกรอบ

รอบที่สองคนก็ยังเยอะเหมือนเดิม แต่รอบนี้ผมจะต้องไม่พลาดอีก การได้จับมือรอบแรกไปแล้วช่วยลดความตื่นเต้นได้เยอะและผมพอจะรู้ว่าการจับมือสาว ๆ แต่ละคนเป็นอย่างไรบ้าง ดังนั้น รอบนี้คนที่ผมควรระวังมากที่สุดคือ “ฟุคุฮิเมะ”

ในรอบที่สองนี้ ผมผ่านสองด่านแรกได้อย่างง่ายดาย เพราะทำทุกอย่างซ้ำแบบเดิม ยิ้มอย่างเดียว และพยายามจดจำความน่ารักของไดชิและฮารุนันให้ได้มากที่สุด ฮารุนันน่ารักเหลือเกิน รอบนี้ผมมองเห็นใบหน้าน้องได้ทั่วทั้งหน้าเลย ไม่โดนล็อคไว้แค่ดวงตาเหมิอนรอบที่แล้ว (55)

ผมเดินไปเผชิญหน้ากับฟุคุฮิเมะด้วยรอยยิ้ม เธอเป็นอีกคนที่ผมชอบมากและรอคอยอยากจะเจอเช่นเดียวกัน ยิ่งใกล้กันยิ่งหวั่นไหว เข้าใจคุณมีนเลยว่าทำไมเห็นหน้าน้องแล้วอยากจะบอกรัก แต่ผมนึกในใจว่า “ขอโทษนะฮิเมะ ผมต้องไปให้ถึงกระต่าย (ซายุ) ให้ได้” ผมเดาว่าตอนนั้นสายตาของผมคงดูเศร้ามากเพราะผมต้องตัดใจจากเธอ แต่อย่างน้อยผมก็จดจำทุกอย่างในตอนที่เราจับมือกันได้

“ฟุคุฮิเมะเป็นผู้หญิงที่สวยและมีเสน่ห์มากเหลือเกิน”

ด่านที่ 4 เรนะ..

หลังจากโดนเรนะจ้องเข็มกลัดกับเสื้อไปรอบที่แล้ว แน่นอนว่าเรนะจำ (เสื้อ) ผมได้ พอเราจับมือกันเธอยื้มและบอกว่า “Kawaii” ผมก็บอก “Arigato”

และแล้วก็มาถึง..ซายุ

รอบจริงแล้ว แถมรอบแรกพลาดไปแล้วด้วย ผมเดินไปหาซายุเหมือนกับภาพสโลว์โมชั่น เธอยืนรออยู่แล้วเนื่องจากมีช่องว่างระหว่างผมกับคนข้างหน้าที่สต๊าฟกันเอาไว้ตั้งแต่ตอนจะขึ้นเวทีแล้ว ผมมองเห็นซายุอย่างเต็มตาจนกระทั่งที่เดินเข้าไปใกล้ มองดูใบหน้าที่สวยที่สุดนั้นมองมาที่ผม ผมรู้สึกว่าชีวิตไม่ต้องการอะไรอีกแล้วจริง ๆ เธอยกมือรอผมเหมือนที่น้องนันเคยทำและผมค่อย ๆ ส่งมือที่สั่นเล็กน้อยของผมไปประกบมือกับเธอ วินาทีนั้นผมรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุน ผมคงนิ่งเฉยต่อไปไม่ได้อีกแล้ว ผมอยากพูดกับซายุเหลือเกิน อยากให้ซายุรู้ว่าเธอเป็นโอชิเมนของผม ถ้าเธอเห็นเสื้อผมเหมือนกับเรนะในรอบที่แล้วเธอก็คงจะรู้ว่าผมเป็นแฟนคลับของเธอ แต่พอขยับปากจะพูด ซายุก็มองเสื้อและบอกกับผมเป็นภาษาไทยว่า

“น่ารักจัง”

ผมขนลุกไปทั้งตัว น้ำตาเอ่อมารอหลังลูกตาทันที..

ตั้งแต่ที่รู้ข่าวอีเวนท์ผมก็คิดจะทำเสื้อใส่เอง ผมค้นหารูปซายุสวย ๆ ตั้งมากมายแต่สุดท้ายผมก็เลือกรูปที่ผมชอบมากที่สุด เป็นรูป “ซายุอุ้มกระต่าย” จากพีบีเล่มแรก รวมไปถึงการทำเข็มกลัดและนั่งกลัดเข็มกลัดที่เสื้อเมื่อเช้านี้เป็นครึ่งชั่วโมง ดึงเข้าดึงออกเพื่อหาตำแหน่งที่คิดว่ามันโอเคที่สุด บางครั้งเข็มก็แทงนื้วจนเจ็บ ทั้งหมดนั้นก็เพื่อให้คนที่ไม่เคยมีอะไรดีคนนี้ได้บอกความรู้สึกถึงไอดอลอันเป็นที่รักเท่านั้นเอง..และมันก็ประสบผลสำเร็จแล้ว

ผมเอ่ยตอบซายุว่า “Arigato” และเดินลงเวทีไปอย่างฟินสุดสุด

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s